ก้าวแรกคือการทำให้จิตคิดเดินได้

ก้าวแรกคือการทำให้จิตคิดเดินได้

 

เมื่อพูดถึงคำว่า “ก้าวแรก” คนต้องนึกถึงขา
แต่ความจริงก็คือใจเป็นผู้ออกก้าว ไม่ใช่ขา
ตราบใดที่ใจยังไม่คิดเดิน
ก็จะไม่มีการก้าวขาออกไปเป็นอันขาด

นั่นหมายความว่า ทุกการเดินทาง
ไม่ว่าจะทางโลกหรือทางธรรม
การออกเดินหนึ่งก้าว
ไม่ใช่แค่มาไกลขึ้นหนึ่งก้าว
แต่ยังทำให้ใจคิดจะก้าว
ไม่ใช่เอาแต่ถอยหรือหยุดอยู่

จิตที่เกียจคร้านและจิตที่ไร้จุดหมายในชีวิต
คือจิตที่หยุดอยู่
และสิ่งที่ยากเย็นที่สุดอย่างหนึ่งในชีวิตคนเรา
คือ ตั้งเป้าหมายของชีวิตไว้ให้ขยันเดินไปจนกว่าจะถึง

ถ้าการเดินทางมีร้อยก้าว ก้าวที่หนึ่งคือก้าวที่ยากที่สุด
ก้าวที่เหลือบางก้าวอาจเจออะไรที่ทำให้อยากถอย
แต่ไม่มีก้าวใดที่ทำให้อยากหยุดอยู่กับที่เท่าก้าวแรก
นั่นเพราะเป้าหมายใหม่หรือเป้าใหญ่ที่สำคัญ
มักมาพร้อมกับความกลัว
หรือไม่ก็ความลังเลไม่แน่ใจ
ความกลัวและความลังเลมักมีอำนาจกดให้เรานิ่ง
จิตเป็นจิตที่แช่แข็ง หมกจม หรือทอดอาลัยตายอยาก

ตอนเกียจคร้าน จมปลักอยู่กับอาการงอมืองอเท้า
คุณจะรู้สึกว่าชีวิตง่าย แต่ก็เป็นทุกข์สาหัส
ส่วนตอนขยัน คุณจะรู้สึกว่าชีวิตยาก แต่ก็เป็นสุขกับการได้สู้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเราอาจบอกตัวเองถูกว่า
ความรู้สึกยากลำบากนั่นแหละ
คือตัวทำให้แน่ใจว่าเรากำลังพยายามก้าวเดิน
ไม่ใช่หยุดอยู่กับที่หรือถอยหลังเข้าคลอง!

ดังตฤณ
มีนาคม ๕๕

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s