ว่างจากความพ่ายแพ้

แข่งแพ้
สนามแข่งเหมือนหนามแหลม
ทิ่มตาที่เห็น
แทงใจที่คิด

แข่งชนะ
สนามแข่งเหมือนน้ำเย็นฉ่า
ไล้ตาที่เห็น
โลมใจที่คิด

วันหนึ่งแข่งแพ้
วันหนึ่งแข่งชนะ
ภาพสนามแข่งต่างไป
ดุจจะไร้ภาพจริง

แข่งหลายคน
ชนะเพียงหนึ่งเดียว
โลกจึงเต็มไปด้วยผู้แพ้
ใต้หล้าจึงแทบร้างผู้ชนะ

แข่งคนเดียว
เหมือนไม่ชื่อว่าแข่ง
เหมือนไม่ชื่อว่าแพ้
เหมือนไม่ชื่อว่าชนะ
เมื่อใจตัวเองคือคู่แข่ง
และสนามแข่งคือใจตัวเอง

เส้นชัยอยู่ที่ใจ
เพียงถึงเส้นชัยครั้งเดียว
ก็คว้าชัยที่เด็ดขาด
พรั่งพร้อมอำนาจที่เกรียงไกร
เพราะไม่ต้องแพ้ใครอีกทั้งโลก

……………….

คัดลอกจาก หนังสือคิดจากความว่าง ของดังตฤณ
ขออนุญาตเผยแพร่เป็นธรรมทาน…

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s