การดูแลคนใกล้ชิด …..และคนชิดใกล้

บ่อยครั้ง  เวลาเราอยู่นอกบ้าน 

ไปทำงาน  ไปงานต่างๆนอกบ้าน

เวลาเดินชนกัน  เดินเบียดกัน  กับคนแปลกหน้า

หรือจะทำอะไรสักอย่าง  อย่างรีบร้อน

เรามักจะ  พูดจาไพเราะ  หน้าตายิ้มแย้ม

ขอโทษครับ ( ค่ะ)   มิเป็นไรครับ ( ค่ะ)  ……..

แต่กับคนในบ้าน   คนใกล้ตัว  มักจะมีอารมย์

 เกะกะจัง วุ้ย   —   คนกำลังจะรีบร้อน   …. อื่นๆ

 

         

 

 

บ่อยครั้ง  คนแปลกหน้า  โทรมา ถามนั่นถามนี่

เราจะใจเย็น  พูดจาเพราะ  ทั้งๆที่ไม่ค่อยว่าง  …….

 

             

 

แต่กับ  พ่อ แม่  พี่น้อง  หรือคนใกล้ชิด  ( จนเบื่อ )

เราจะหงุดหงิด  … รำคาน    ( อยากคลานหนี )

รู้แล้วๆ  …  อย่าพูดยึดยาด  ….  ไว้พูดที่บ้าน  ….   อื่นๆ 

ทั้งๆ เขาหวังดี  หรือ เป็นห่วงใย   …….

บางคนโทรทั้งวัน งานยุ่งจัง   แต่ไม่ค่อยโทรเข้าบ้านเลย    ….

 

     

 

       

 

     การกระทำ   เราอาจไม่ได้คิดอะไร  ….หรือลืมคิด

แต่จะน่ารักมาก   ถ้าเราดูแลความรู้สึก  คนใกล้ชิดด้วย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s